Monkey Island yes rodos… we eat banannas!info@monkeyisland.gr

Άνθρωποι/λόκαλς: Μαρίνα Σαμάρκου @ λόκαλς

Αναστάσιος Σαράντης

monkei
Καιρό έχουμε τα γράψουμε (γενικά και ειδικά ) στο section λόκαλς και είμαστε ιδιαιτέρα ευχαριστημένοι πως ο επόμενος μας καλεσμένος είναι η δεσποινίς Μαρίνα Σαμάρκου και θα  σας εξηγήσω τον λόγο παρακάτω. Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο μας άρθρο  στο σέκτιον λόκαλς θέλουμε να μιλάμε με ανθρώπους (uber alles) που κάνουν πράγματα, είναι εν κίνηση και γενικά την ψάχνουν βρε αδερφέ την (φάση) κατάσταση. Γενικά οι νέοι άνθρωποι που δικαιολογημένα έχουν περισσότερη όρεξη για καλλιτεχνικές ανασφάλειες και πειραματισμούς και έχουν την τιμητική τους στο συγκεκριμένο τομέα του Μόνκει.

Η Μαρίνα Σαμάρκου λοιπόν είναι  νέα ανερχόμενη ηθοποιός γέννημα θρέμμα στο Νησί και κατέληξε στην πρωτεύουσα όπως πολλοί από εμάς για να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά .Oι άνθρωποι με εμμονές είναι πάντα  ευπρόσδεκτοι εδώ και μας γενικά μας αρέσουν .Η εμμονή καμιά φορά σε κάνει λίγο παραπάνω επιρρεπή στο να είσαι καλύτερος σε αυτό που αγαπάς με επιπτώσεις σίγουρα σε άλλους  τομείς της  ζωής σου (κυρίως στον προσωπικό ). Δεν σημαίνει  η κάθε είδους εμμονή  θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο αλλά σίγουρα θα σε κάνει να έχεις περισσότερες πιθανότητες να γίνεις καλός σε αυτό που αγαπάς . Η Μαρίνα θέλω να πιστεύω θα τα καταφέρει γιατί από την αρχή φαίνεται πως τα πάει καλά.

Έχω αρκετούς φίλους που είναι ηθοποιοί και τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να μπορούν να κάνουν θέατρο και να (δεν)μπορούν να ζουν από αυτό. Οι περισσότεροι κάνουν περιστασιακές δουλειές και ταυτόχρονα κάνουν θέατρο γιατί δεν μπορούν φερουν εις πέρας τα βασικά  προς το ζήν. Γενικά είναι πολύ δύσκολο και σε τέτοιες εποχές ένας νέος ηθοποιός να μπορεί να ζήσει χωρίς να μην κάνει κάποια άλλη δουλειά . Είναι κρίμα άλλα δυστυχώς έτσι είναι η πραγματικότητα σήμερα. Και για αυτό χαίρομαι ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω και παρόλες τις δυσκολίες ,προσπαθούν να κάνουν αυτό που αγαπούν .

Να πω την αλήθεια έχω δει αρκετές πολυδιαφημισμένες παραστάσεις ,έχω φύγει από κάποιες  στην μέση, σε άλλες στην αρχή  και γενικά πλέον δεν κάθομαι να αυτομαστιγώνομαι σε θεάματα (που λέει ο λόγος ) τέτοιου τύπου. Από πειραματισμούς ότι θες . Έχουμε δει από όλα(τα έχουμε δει όλα,μάγκες και μπαλαρίνες) .Wannabe Στάρλετ δεύτερου τύπου που νομίζουν πως με ένα ξεβράκωμα θα καταφέρουν να πείσουν εμάς ότι τα 20 euro (που τότε δίναμε για εισιτήριο ) είναι αντάξιο της εικόνας από το κορμί τους(δεν μπορώ να πω κάποιες ήτανε ΄καλές). Έχουμε δει πειραματισμούς από σκηνοθέτες ψαγμένους και σπουδασμένους που υποτίθεται εμείς (το κοινό) δεν είμαστε αντάξιοι /δεν έχουμε την γνώση να καταλάβουμε τι θέλει να μας πει ο καλλιτέχνης (Φίλε κλείστο και δες την παράσταση μόνος σου που έχεις και την γνώση ,δηλαδή). Αλλά έχουμε δει και ψώνια που δεν ξέρουν τι κάνουν επί σκηνής και πρέπει εμείς ως θεατές επειδή δεν έχουμε πάει σε μια σχολή υποκριτικής  να ανεχόμαστε τέτοια συμπλέγματα.Πολλά από τέτοια στην πρωτεύουσα αγαπητοί και αγαπητές ,τον τελευταίο καιρό λόγω κρίσης βέβαια έχουνε γίνει λιγότερα. Ευτυχώς η συγκεκριμένη παράσταση που παρακολούθησα με συμμετοχή της Μαρίνας δεν είχε τέτοια στοιχειά.

Πήγα λοιπόν ένα βραδύ να παρακολουθήσω κατόπιν πρόσκλησηςαπό την ίδια,την παράσταση “Πού πήγα χθες;”  στο θέατρο Παραμυθίας στο Μεταξουργείο της θεατρικής ομάδας σχοινί κορδόνι μαζί με τις Χρ. Δημοπούλου, Χρ. Μουσσά, Κ. Παπασιδέρη σε σενάριο του Γιώργου Μπουκουβάλα . Η ομάδα έχει  δασκάλα την Έλντα Πανοπουλου και αποτελείται από ηθοποιούς μαθητές της και η ίδια η  κ. Πανοπουλου σκηνοθετεί . Να πω ότι γενικά ήμουνα προκατελήμενος για την παράσταση γιατί πολύ απλά το συγκεκριμένος είδος (χαρούμενο ,αστείο ,ανάλαφρο κτλ κτλ, έτσι λίγο αισθαντικό  ) δεν το αγαπώ και τόσο και δεν το προτιμώ σε θεατρικές παραστάσεις .Γούστα είναι αυτά . Μπορώ να πω όμως ότι απόλαυσα αρκετές στιγμές από την παράσταση , παρασύρθηκα από τη μουσική (δε ρίαλ rock ν rolla ? )και τις εικόνες που έτρεχαν μπροστά μου με την βοήθεια των κοριτσιών. Ήτανε μια ευχάριστη έκπληξη γιατί περίμενα μια πιο ανάλαφρη ματιά αλλά τελικά με διέψευσε ευχάριστα  η σκηνοθέτης και όλο το τιμ. Προσωπικά έφυγα με πολύ έντονα συναισθήματα και μπορώ να  πω ότι πέρα από την Μαρίνα όλοι οι  ηθοποιοί ήτανε εξαιρετικοί . Eλπίζω να την δείτε την παράσταση και κάτω στην Pόδο .

Λοιπόν με την Μαρίνα κανονίσαμε μια μικρή συνάντηση ηλεκτρονικού Τύπου όπου μας είπε κάποια πράγματα για αυτήν ,για την παράσταση, τι ετοιμάζει στο μέλλον ,για το νησί , για την πρωτεύουσα . Να την αγκαλιάσετε όλοι σας γιατί πραγματικά φαίνεται πολύ καλή περίπτωση ανθρώπου που είμαι σίγουρος θα τα πάει πολύ καλά στο μέλλον στον τομέα της.

Monkey: Λοιπόν καταρχήν καλησπέρα και χαίρομαι πολύ που τα λέμε έστω και με τον άλλο τρόπο το λίγο πιο ψυχρό αλλά ίσως λίγο πιο πρακτικό που σε βρίσκω;

Μαρίνα: Και εγώ χαίρομαι Αναστάση…είμαι στο σπίτι μόλις επέστρεψα από ένα σεμινάριο υποκριτικής που παρακολουθώ εδώ και ένα μήνα

Monkey: Αυτά είναι το κορίτσι εν κίνηση.. άρα προετοιμάζεις πράγματα … καλό είναι αυτό …θα σου κάνω την ερώτηση που κάνω σε όλους τους λόκαλς κάθε φορά κάνω την ίδια ερώτηση και σε μένα

Μαρίνα: Ναι υπάρχει κίνηση και διάθεση για έρευνα…αμέε

Monkey: Γιατί δεν είσαι στο νησί να κάνεις ότι κάνεις;

Μαρίνα: Δεν είναι κάτι το οποίο αποκλείεται να γίνει αλλά όχι στο άμεσο μέλλον. ο λόγος είναι ο εξής θέλω να είμαι σίγουρη πως αυτό που θα κάνω εκεί θα έχει κάτι να πει και αυτό έχει να κάνει με την εμπειρία. Εξάλλου έχω δουλέψει στο νησί μας 2 φορές έχω συνεργαστεί με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ και το θέατρο Νοτίου Αιγαίου

Monkey: Μάλιστα.Άρα ένα πρωί αποφάσισες και είπες κοίτα να δεις εδώ ..τα πράγματα είναι κάπως περιορισμένα . πρέπει να κινηθείς προς την πρωτεύουσα αν θέλω πραγματικά να κάνω αυτό που θέλω και αυτό που κυνηγάς τελικά τι είναι ; το σανίδι ? Το χειροκρότημα ; Μια δουλειά να μπορείς και εσύ να ζήσεις ; Τελικά τι μας κάνει όλους να θέλουμε να έρθουμε εδώ ; Αν και καταλαβαίνω πως να είσαι ηθοποιός να δηλώνεις νέος ηθοποιός σήμερα και να ζεις από αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο να μπορείς να βγάλεις τα βασικά το προς το ευ ζην. Νοίκι λογαριασμοί κτλ κτλ

Μαρίνα: Ναι εκείνο το πρωί ήμουν 18 χρονών νιάνιαρο και έφυγα!! οι πρώτες εικόνες που έχω για το θέατρο είναι από το δικό μας εθνικό θέατρο της Ρόδου από εκεί πήρα τα πρώτα ερεθίσματα και τις πρώτες θεατρικές εμπειρίες. Έφυγα για να σπουδάσω αυτό που αγαπάω κάτι το οποίο δεν μπορούσε να γίνει στην Ρόδο. Κυνηγάω το να μπορώ να ζω από αυτή την δουλειά κάποιες φορές γίνετε και κάποιες άλλες όχι.

Monkey: Σήμερα γίνεται; Θέλω να πω με τις συγκυρίες είναι πολύ δύσκολα για όλους … αλλά αν πραγματικά αγαπάς αυτό που κάνεις τελικά στην Ελλάδα μπορείς να ζήσεις από αυτό; Μόνο από αυτό ; Λίγο δύσκολο μου φαίνεται και είμαι εκτός κυκλώματος … αλλά φαντάζομαι ότι θα είναι κάπως …

Μαρίνα: Δύσκολα, πάντα ήταν δύσκολα στο δικό μας κλάδο όμως δεν απογοητεύομαι..Έίναι μια δουλειά που συχνά έρχομαι αντιμέτωπη με την υπομονή μου τις αντοχές μου και το στομάχι μου. Όπως λένε θέλει γερό στομάχι. Στην Ελλάδα σήμερα όλα είναι κάπως περνάμε κρίση σε πολλά επίπεδα πέρα από το οικονομικό…

Monkey: Καλά όχι σήμερα απλώς το οικονομικό πιο γρήγορα στην επιφάνεια την κρίση σε όλα τα επίπεδα. Τελικά ο (νέο) Έλληνας εσύ πιστεύεις ότι θα επιβιώσει από όλο αυτό ? και όταν τελειώσει σε βάθος χρόνου θα έχει βγει μεταλλαγμένος προς το καλύτερο η όλα θα παραμείνουν έτσι όπως είχαν ;Δηλαδή θέλω να σου πω και είμαι σίγουρος ότι το έχεις προσέξει και εσύ όταν κατεβαίνω στο νησί γιατί νιώθω ότι ok … ρε φίλε .Η κρίση είναι κάπου αλλού; όχι στο σπίτι μου !!! Και μου θυμίζω (self-portrait ) τον γείτονα που βγάζει τα σκουπίδια έξω από το σπίτι του και αφήνει την σακούλα ακριβώς έξω από την πόρτα του … μακριά από το σπίτι του …

Μαρίνα: Θέλω να είμαι αισιόδοξη…αλλά δεν σου κρύβω πως και εγώ έχω μπερδευτεί επικρατεί το χάος το έχουμε στο DNA μας αυτό δεν ξέρω αν θα το αποβάλουμε ποτέ…Ναι στην Ρόδο είναι αλλιώς ο κόσμος εκεί δεν βλέπει τις εικόνες που βλέπουμε εμείς δίπλα μας και όχι από την TV είναι νομίζω ακόμα στην φάση ”Έλα μωρέ υπάρχουν και χειρότερα” αυτό έχει μια υποψία είμαι βολεμένος!

Monkey: Καλά μεγάλη κουβέντα η TV… Το ξέρεις ότι η Μάνα μου προχτές με την καταιγίδα που έγινε εδώ στο άστυ με πήρε 5 φορές τηλέφωνο γιατί άκουσε στο Μega ότι όλη η Αθήνα πνίγεται ….Αλλά αλήθεια οι γονείς σου πως το αντιμετωπίζουν όλο αυτό θέλω να πω σε στήριξαν σε στηρίζουν ;  γιατί ok 18 και Αθήνα .. και γεια σας .. και να λέμε του στραβού το δίκιο σε μια μικρή κοινωνία σαν την δική μας είναι λίγο ζόρικα τα πράγματα.

Μαρίνα: Δείτε δελτία ειδήσεων για να έχετε μια ολοκληρωμένη παραπληροφόρηση!!

Monkey:Καλά ναι … Ένας άλλος κόσμος ..

Μαρίνα: Στους γονείς μου και γενικά στην οικογένεια μου οφείλω τα πάντα!! Είμαστε 4 αδέρφια εγώ είμαι η μικρότερη με στήριξαν από την πρώτη μέρα που έφυγα μέχρι και σήμερα! Μου είπαν την γνώμη τους έδειξαν την ανησυχία τους αλλά είναι πάντα κοντά μου!!

Monkey: Τα αδέρφια σου έχουν έρθει να σε δουν στο θέατρο φαντάζομαι?

Μαρίνα: Ποτέ δεν είχαμε την νοοτροπία στο σπίτι μη κάνεις αυτό μη κάνεις εκείνο γιατί ζούμε σε μικρό μέρος…πάντα υπήρχε σεβασμός και ελευθερία!! Ναι με έχουν δει.. Στο θέατρο στην Ακτή σε παραστάσεις στην Ρόδο. Δεν έχω παράπονο.

Monkey: Θέλω να ρωτήσω…. ποια ήτανε η αντίδραση τους; πχ ο αδερφός μου πάντοτε όταν του δείχνω κάτι που φτιάχνω όλο και κάτι έχει να πει ..που μπορεί να μην έχει σχέση με το αντικείμενο αλλά πάντοτε τον περνώ στα σοβαρά γιατί ok θα μου πει χωρίς πολλά πολλά τι του αρέσει τι όχι !!!και τελικά θα κάνω την ερώτηση που θέλω να κάνω σε οποιονδήποτε ανεβαίνει σε σκοινί και εκτίθεται … πως εσύ νιώθεις όταν από κάτω είναι και οι δικοί σου άνθρωποι άλλοι μου έχουν πει ok Τάσο δεν καταλαβαίνεις τίποτα, άλλοι μου λένε «πίνω Τάσο πίνω ..»

Μαρίνα:Σε όποια δουλειά και αν είμαι συζητάμε πάντα για τις πρόβες για τις δυσκολίες που ίσως να αντιμετωπίζω για το αν είμαι χαρούμενη. Αυτό τους ενδιαφέρει, να είμαι χαρούμενη και πάντα μου λένε ”εσύ ξέρεις καλύτερα Μαρίνα.” Έχω λίγη παραπάνω συναισθηματική φόρτιση όταν είναι οι δικοί μου άνθρωποι θεατές.. μ’αρέσει!!

Monkey:Καλά ναι η οικογένεια πάντα είναι προστατευτική ακόμα και αν είναι τόσα χιλιόμετρα μακριά … εδώ η σύγχρονη μάνα έχει μάθει το skype από έξω για να βλέπει το παιδί τις στο εξωτερικό που έχει πάει να δουλέψει … τι άλλο θα κάνουν αυτοί οι γονείς δεν ξέρω …για την παράσταση που παίρνεις μέρος όπου με κάλεσες και την είδα θες να μας πεις μερικά πράγματα ?Με τους υπόλοιπους ηθοποιούς έχετε ξανασυνεργαστεί ;Η σκηνοθέτης είναι η Έλντα Πανοπούλου από ότι μου είπες και δασκάλα κάποιον από εσάς εκεί ;

Μαρίνα:χαχαχαχαχα!! Να υπήρχε ένας τρόπος να μας στέλνουν και Κανά ταπεράκι με φαγητό καλά θα ήταν. Είμαστε αδικημένοι λόγω απόστασης.

Monkey:Το σενάριο είναι αν δεν κάνω λάθος του Γιώργου Μπουκουβάλα και  οι ηθοποιοί εκτός από εσένα Χρ. Δημοπούλου, Χρ. Μουσσά, Κ. Παπασιδέρη με τα κορίτσια λοιπόν αυτά ,τους συνεργάτες σου όπως θα έλεγα εγώ φαντάζομαι θα έχετε αναπτύξει μια σχέση και τελικά όλα αυτά που ακούγονται μεταξύ συνεργατών η…

Μαρίνα:Είμαστε όλοι απόφοιτοι από την Δραματική σχολή της Έλντας Πανοπούλου. Με τα κορίτσια δεν είχα συνεργαστεί ξανά και όμως είχαμε μια πολύ δημιουργική συνεργασία. Η παράσταση μας τελειώνει αυτή την Πέμπτη. Όπως καταλαβαίνεις θα το γλεντήσουμε!!! Ναι ο Γιώργος υλοποίησε την ιδέα της φίλης και συνάδελφου Κατερίνας Παπασιδέρη και όλοι μαζί δώσαμε ζωή στο κείμενο.

Monkey: Την παράσταση θα την δούμε και κάτω στο νησί; Ως Reggae τύποι καλοκαίρι θα θέλαμε να ξέρεις…

Μαρίνα: Η Κατερίνα είναι κολλητή μου φίλη από την σχολή μαζί δημιουργήσαμε την ομάδα Σκηνή Κορδόνι. Θα το ήθελα πάρα πολύ…για καλοκαίρι και εγώ το σκέφτομαι!!

Monkey: Καλά φαντάζομαι θα μας πεις αν συμβεί κάτι τέτοιο … τώρα με τα αλλά…αυτό που δεν καταλάβαινα ποτέ είναι ότι ένας ηθοποιός δεν είναι ποτέ αρκετός…θέλω να πω σήμερα δες ένα σύγχρονο ηθοποιό

Μαρίνα: Εννοείτε χαμός θα γίνει.

Monkey: Kαι τραγουδάει, και χορεύει και κίνηση και όλα τελικά ένας σύγχρονος εργαζόμενος είναι και ο ηθοποιός όπου το κοινό ζητάει όλο και πιο πολλά από αυτόν; υπάρχουν γραμμές; Θέλω να πω μέχρι που φτάνει αυτό …τελικά μέχρι να σε αποδεχτεί το κοινό… και τελικά η αποδοχή είναι και αυτό που ζητάς;Πάντως όσο περνούν τα χρόνια και επειδή έχω τύχει σε παραστάσεις το κοινό πλέον αντιδράει ..θέλω να πω.

Μαρίνα: Ναι όλα τα παραπάνω είναι πολύ χρήσιμα στην δουλειά μας…η μάθηση δεν σταματάει ποτέ!! Είναι στην διάθεση του κάθε ηθοποιού-ανθρώπου που θέλει να φτάσει όχι μόνο για το κοινό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

Monkey: Ότι δεν είναι και εύκολο πράγμα μάθηση είναι και όταν το κοινό σε γιουχάρει από κάτω και αντιδράει με τρόπο ;( σημάδια των καιρών).

Μαρίνα: Φυσικά εκεί είναι μάθημα και για το κοινό και για τους ηθοποιούς όταν ο κόσμος αντιδρά με αυτό τον τρόπο αισθάνεται πως τον κοροϊδεύεις και ο σκοπός του θεάτρου είναι η αλήθεια.

Monkey: Έχεις έρθει σε τέτοια δύσκολη θέση ποτέ στην σκηνή;

Μαρίνα: Όχι αλλά έχω δει ανθρώπους να φεύγουν από την παράσταση πριν να τελειώσει.

Monkey: Και ένιωσες κάπως? Να σου πω την αλήθεια και εγώ έχω φύγει στην μέση παράστασης .. αλλά ok είχα φτάσει στα όρια μου … αλλά θέλω να πω εσύ που είσαι εκεί και εκτίθεσαι τι κάνεις ? Φαντάζομαι απλώς το προσπερνάς και συνεχίζεις να κάνεις την δουλειά σου .

Μαρίνα: Όχι σταματάω την παράσταση και λέω που πάτε κύριε εμείς εδώ καταθέτουμε την ψυχή μας!!! χεχεχε!! Είναι στιγμή αμηχανίας.. το λαμβάνω υπόψιν πολύ σοβαρά γιατί κάτι δεν κάνουμε καλά. Το συγκεκριμένο που σου λέω δεν είχε γίνει μια φορά αλλά αρκετές φορές…όμως τότε δεν ήταν στο χέρι μου να αλλάξω κάτι.

Monkey: Καταλαβαίνω η ok προσπαθώ … γιατί δεν μου έχει τύχει..και με το τραγούδι ; Τι έγινε εκεί ; Πως βρέθηκες σε αυτόν τον χορό ;

Μαρίνα: Έχω κάνει μαθήματα φωνητικής και αγαπάω το τραγούδι. Στην Ακτή Πειραιώς είμαι δεύτερη χρονιά και φέτος έχουμε την μουσικοθεατρική παράσταση ”Τα παιδία παίζει” εκεί συμμετέχω ως ηθοποιός και λιγότερο σαν τραγουδίστρια (δεν είμαι τραγουδίστρια) Με πρότεινε στον Σάκη Μπουλά ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Ρήγας

Monkey: A,εγώ νόμιζα ότι τραγουδάς με συγχωρείς και εκεί ? Άλλος κόσμος φαντάζομαι από ότι το θέατρο ;

Μαρίνα: Ναι τραγουδάω αλλά δεν έχω δικό μου μέρος έχουμε ομαδικά τραγούδια και πολλά θεατρικά. Είναι πολύ ωραία διαφορετική υποκριτική διαφορετικός κόσμος γενικά….Θέαμα!!!

Monkey: Εσύ; Προς τα που τείνεις τελικά … ; Στην μοναξιά του θεάτρου η στα φώτα του Θεάματος ;

Μαρίνα: Σε τίποτα από τα δύο!! Στα εξώφυλλα και στα πολλά λεφτά!!Ντόινγκ!!!

Monkey:αχαχαχα και τελικά Μαρίνα . Τελευταία ερώτηση και θα σε καληνυχτίσω τι προτείνεις σε όλα αυτά τα νέα παιδιά που ζουν στην επαρχία …έχουν όνειρα αλλά η TV και ο μικρόκοσμος τις επαρχίας τους περιορίζει ;

Μαρίνα: Είναι πολύ τυχεροί που μεγαλώνουν στην επαρχία το ίδιο αισθάνομαι και εγώ για τον εαυτό μου φαντάζομαι και εσύ. Όμως να φύγουν να δουν και άλλα πράγματα μέρη νοοτροπίες και μετά αν θέλουν ας γυρίσουν πίσω…ναι το τετριμμένο αλλά τόσο σημαντικό να κυνηγήσουν το όνειρο τους και να μη μικρο παντρεύονται.

Monkey: Τώρα θα με διαβάζει η Μάνα και θα λέει εγώ παιδί μου ok επιστήμονα σε έκανα όλα καλά όλα ok αλλά ποτέ θα παντρευτείς? αίντε

Λοιπόν σε ευχαριστώ πολύ Μαρίνα

*Μερικά καρέ λοιπον από  την παράσταση που έβγαλα εκει με τα παιδιά. Σας ευχαριστώ

Comments

comments

Comments are closed.

Follow Us!
FACEBOOK
Creative Commons
creative commons logo